Thursday, December 21, 2017

ఇట్లు మీ స్వర్ణ





                      ఇట్లు మీ స్వర్ణ
 పొద్దున్న లేచి, పాలు తెచ్చి, టీ కాచి మంచినీళ్ళు పట్టి తెచ్చి, ఇల్లూడ్చి  వంటింటి పనులు  అందుకుని తమ్ముడుకి తనకీ  బాక్సులు కట్టి షాపుకి తయారైంది స్వర్ణ. , ఎర్ర చుడీ, దానిమీదకి రంరంగుల పువ్వుల కుర్తీ , పలచని ఎర్ర చున్నీ, వేసుకుంటే జడ లేకపోతె ‘పోనీ’ కట్టుకోవాలి  కానీ జుట్టు వదిలెయ్య కూడదు ‘పోనీ’ కోసం కాస్త జుట్టు కత్తిరించుకుంటానంటే అమ్మ చంపేస్తుంది.చచ్చి నట్టు చిక్కులు తీసుకుని జడ వేసుకోవాలి షాపులొ పని చేసే వాళ్లకి ఒకే రూలు.మతం బట్టి బొట్టు. హిందువు అయితే తప్పనిసరి , అందరూ బాత్ రూముల్లో వాడే రబ్బరు చెప్పులు వేసుకోకూడదు .మంచి చెప్పులు వేసుకోవాలి .పెదాలకు లిపి స్టిక్ వేసుకోకూడదు  నవ్వు పులుముకోవాలి . ఒక సారి అద్దంలో చూసుకుని మూతి విరుచుకుని ఒక గాఢమైన నిట్టూర్పు విడిచి “అమ్మా నేనొస్తా”అని  కేక పెట్టి చెప్పులు వేసుకుంటూ “చీ చీ “అనుకుంది స్వర్ణ. హీల్స్ బాగా అరిగి పోయి  నడుస్తుంటే ఒక్కొక్కసారి పడేసేటట్టు వుంటాయి .జీతానికింకా వారం వుంది..అప్పటిదాకా  పడకుండా జాగ్రత్త పడుతూ కుంటుతూ పోవాల్సిందే  ...బస్సు దొరకలేదు గానీ షేర్ ఆటో దొరికింది .అమ్మయ్య ఆ సురేష్ గాడి కత్తుల చూపులు తప్పినయ్.అప్పుడే షాపు తాళాలు తీశారు .చిమ్మే ఆవిడ చిమ్మింది తుడిచే ఆవిడ తుడిచింది .మేనేజర్ హారతి వెలిగించాడు
సురేష్  తలాకొన్ని పటిక బెల్లం పలుకులు చేతిలో వేసి “ బోణీ బేరాలు పోనీ మాకండి! స్వర్ణా నీకే చెబుతున్నా ! దిక్కులు చూడ్డం కాదు .ముందు ఆ చున్నీకి  పిన్నీసు  సరిగ్గా పెట్టుకో .కాస్త నవ్వు ,నీ సోమ్మేం పోదు ,నిన్నివ్వాళ వర్క్ చీరెల సెక్షన్ లొ వేస్తున్నా ,పండగ ముందు బేరాలు జాగ్రత్తగా చూసుకో “ అన్నాడు  అతను చీరెల సెక్షను హెడ్ .షాపు యజమానుల తాలూకు మనిషి .
సేల్స్ అమ్మాయిలందరికీ ఒకటే డ్రెస్ ..చున్నీ జారితే సురేష్ ఊరుకోడు .ఆ సెక్షన్ లొ పని చేసే పదిమందితోనూ అదే అధికారపు గొంతుతొ   మాట్లాడతాడు. మొన్ననే మనవరాలిని ఎత్తుకున్న సుజాత గారిని కూడా నువ్వు అనే అంటాడు .ఆవిడ అతన్ని మాత్రం సురేష్ గారూ అని అంటుంది అందర్లాగే ..పది నిముషాల తరువాత ఒకా విడ వచ్చింది  .పక్కన ఇంకొకావిడ .సాధారణంగా వాళ్ళు వేసుకొచ్చిన బట్టల్ని బట్టి వాళ్ల అభిరుచి తెలిసి పోతుంది .వాళ్ళు వస్తూనే సుఖాసీనులై “ వర్క్ చీరెలు తియ్” అన్నారు .చాలా మంది కష్టమర్లు సేల్స్ అమ్మాయిలందర్నీ సుజాత తొ సహా నువ్వు అనే సంబోధిస్తారు .“ఎంతలో తియ్యమంటారు మేడం “ అంది స్వర్ణ .
“బాగుంటే ఎంత పెట్టైనా కొంటాం .అదిగో ఆ పై అరలోవి తియ్ “
తీసింది .ధర చీటీలు చూసారు .ఒక్కొక్క చీర తీసి భుజాన వేసుకుని అద్దం  దగ్గర నిలబడి చూసారు .స్వర్ణ తన శక్తి నంతా ధార పోసి “అది మీకు చాలా బాగుంది మేడం! ఇది ఇంకా బాగుంది మేడం!” అని నవ్వుతూనే చెప్పింది కానీ మేడం లు మొఖాలు చిట్లించారు ఈ రంగుకు ఈ అంచు బాగాలేదు ఈ వర్క్ మరీ గాడీగా వుంది.. అమ్మో ఈ కాస్త వర్క్ కి ఇంత ధరా? ఈ మెటీరియల్ బాగోలేదు అన్నారు .సురేష్ వాళ్లకి శీతల పానీయాలు ఇప్పించాడు .ఈ మధ్య షాపుకి కొత్త హంగులు దిద్దినప్పుడు ఒక మూల నీళ్ళ క్యాను కూడా పెట్టించారు .అక్కడికెళ్ళి ఒక చుక్క తాగి నోరు తడుపుకునే సమయం కూడా ఇవ్వడం లేదీ మేడంలు .స్వర్ణకి అర్థం అయింది .వాళ్లకి నచ్చనివి చీరెలు కావు వాటి ధరలు .. .. ఖరీదైన చీరెల అరలు రెండు ఖాళీ అయ్యాయి .టేబుల్ మీద చీరెల కుప్ప సర్దడానికి భవాని వచ్చింది.ఇట్లాంటి మేడం లంటే భవానికి ఒళ్ళుమంట .సురేష్ చూడకుండా విసుక్కుంటూ అన్నీ మడతేసి సర్దింది .అంత కన్నా కాస్త తక్కువ ధర చీరెల అరలమీద పడ్డారు మేడంలు .సేల్స్ గాళ్స్ కి ఓర్పు ఉండాలి కొనిపించాలి ఊరకే వస్తాయా జీతాలూ ! అవును కదా ! ఇవీ అయిపోయినయ్. మేడంలకి చీరేలేవీ నచ్చలేదు హైదరాబాద్ నల్లీస్ లోనో చెన్నై పోతీస్ లోనో అయితే దొరుకుతాయి వాళ్లకి కావలసిన కాంబినేషన్లు అనుకున్నారు బాహాటంగా ‘”మీ ఇద్దరికీ ఫ్లైట్ టికెట్లు కొనిస్తా పొండి తల్లులూ “అనుకుంది స్వర్ణ లోపల .,విసుగు మింగేసి నవ్వు పులుముకుంటూ “ఏవీ నచ్చలేదా మేడం?” అంది .అంతకన్నా తక్కువ ధరలోని ఒక అరలోనుంచీ ఒక చీరే తీసి “ ఇదిచ్చేయ్ .పాపం ఇంత సేపు బేరం చేసి ఏమీ కొనకుండా పొతే బాగోదు”అంది ఒకావిడ.
వాళ్ళు భుజాన వేసుకుని అద్దంలో చూసుకున్న చీరేలకీ ఆ చీరేకీ ధరలో నాలుగో వంతు తేడా వుంది. .పోనీలే బోణీ బేరం పోలేదు అనుకుంది .ఇట్టాంటి కేసులు రెండు తగిల్తే చాలు తలకాయ పగిలిపోడానికి అనుకుంటూ వుంటే ఒక అంగుళం టీ పట్టే బుల్లి ప్లాస్టిక్ కప్పుతో చల్లారిపోయిన టీ తెప్పించి ఇచ్చాడు సురేష్. ఆపైన ఎవరో వచ్చారు. కొందరు కొన్నారు  కొందరు అవీ ఇవీ చూసి కొనకుండా పోయారు బాక్స్ లొ తిండి చల్లారి పోయింది .ఎదో కూర .భవాని ఒక పెరుగు కప్పు తెచ్చింది .దాని దగ్గర కాసిని డబ్బులుంటాయి మరీ తనలా కాదు .ఇద్దరూ తింటున్నప్పుడు “మీ మొహానేమిటే ఆ మచ్చలూ పేలినట్లు ఆ పొక్కులూ .”అంది భవాని  దాన్ని ఇంగ్లీషులో “ఎక్నే” అంటారంట అపర్ణ మేడం చెప్పింది  ఫేషియల్ చేయించుకో ఒకసారి”అంది భవాని.తను స్వర్ణ కన్నా తెల్లగా వుంటుంది .వాళ్ళమ్మ నల్లగానే వుంటుంది మరి .భవానికి నాన్న చనిపోయాడు .వున్నప్పుడు తెల్లగా వుండే వాడేమో !
 “ఇంకా నయం ఫేషియల్ అంటే వేలతో పనంటగా  మా అమ్మ వింటే చంపేస్తది”అంది స్వర్ణ ..
“అదేమీ కాదు. మన బజాట్లో టైలర్ షాపు వాళ్ళమ్మాయి బొంబాయిలో నొ ఎక్కడో బ్యూటీ చదివొచ్చిందంట. షాపు పైన బోర్డేసింది .రెండొం దలకే ఫేషియలంట..పెద్ద పెద్ద పార్లర్లలో ఆళ్ళ కుర్చీలకీ ఎసీలకీ డికరేశన్లకీ అంత చార్జి చేస్తారంట గానీ ఫేషియల్ ఎక్కడైనా ఒకటేనంట ఈ నెల జీతం తీసుకుని చేయించుకో.ఆమె మొహం చూసావా ఎట్టా నున్నగా వుంటదో! ఆవిడ వాడే వాటితోనే మనకీ చేస్తదంట” అంది భవాని .
స్వర్ణకి వచ్చేది నెలకి పదివేలు .అందులో తొమ్మిదివేలు అమ్మ చేతిలో పొయ్యాలి. మిగిలిన వెయ్యి తను నెలంతా వాడుకోవాలి .ఎంతో జాగర్తగా! నెలసరి ప్యాడ్స్ కి ,ఫెయిర్ అండ్ లవ్లీకి.ఎప్పుడైనా ఆకలేస్తే భవానితో పాటు ఎ బిరియానీయో తినడానికి ,సెల్ఫోన్ చార్జింగ్ కి ...బస్సులూ షేర్ ఆటోలూ దొరక్క పొతే  మామూలు ఆటో ఎక్కడానికి ,ఇంటికెళ్ళే వేళకి కడుపు కాలిపోతూ వుంటుంది.అక్కడేమీ వుండదు పోద్దుటి కూరా ఎదో పచ్చడీ ఒక్కొక్కరోజు మజ్జిగ కూడా వుండదు.తొమ్మిదివేలూ చీటీలకీ పొదుపు అప్పుకీ పోతాయి .అమ్మ జీతం ఇంటి ఖర్చుకి చాలదు .నాన్న ఎప్పుడు ఏమిస్తాడో తెలీదు .ఎప్పుడో చీటీల డబ్బులొస్తాయి స్వర్ణకి పెళ్లి చేస్తుంది అమ్మ .అయ్యో !అమ్మ! అట్టాగే అక్క పెళ్లి చేసింది ఆ అప్పు ఇంకా తీర్తానే వుంది.
వర్క్ చీరెలు చూసీ చూసీ కళ్ళు జిగేల్ మంటున్నాయి వేలకి వేలు .చూసిన కొద్దీ వాటిమీద విరక్తి పెరుగుతోది అనుకుంది స్వర్ణ..కొంత మంది మేడంలు ఖరీదైన సాదా చీరెలు కడతారు అమ్మ పని చేసే స్కూల్లో  ప్రిన్సిపాల్ శ్రావణి మేడం లాగా.  అవి భలే వుంటాయి  చూడ్డానికి సీదాసాదాగా వుంటాయి.  కానీ చీరెలు చూస్తె బాగా ఖరీదే ..వాచీలూ చెప్పులూ ఖరీదే .అది ఖరీదైన సీదాసాదా తనం అంటుంది భవాని .కొట్టు మూసి యింటి కెళ్లేసరికి అటూ ఇటూ పది అవుతుంది ఆకలి మండుతుంది “ఇంటికేడితే ఏం వుంటుంది ?నా బొంద!” అంటుంది భవాని .ఇద్దరూ నడుచుకుంటూ బయటికి వచ్చారు నూడిల్స్ బండి దగ్గర బాగా జనం వున్నారు.”ఒక ప్లేటు తీసుకుని చెరి సగం తిందామా” అంది భవాని .”నా దగ్గర డబ్బులు లేవు”అంది స్వర్ణ,
“నీ దగ్గర ఎప్పుడూ వుండవులే .పద నేనిస్తా ..ఇహ నించీ నెలకి నువ్వు రెండు వేలు వుంచుకో కడుపు నిండా తినోద్డా?” అంటూనే రెండు ప్లేట్లలో నూడిల్స్ తెచ్చింది  నూడిల్స్ తిన్నంత సేపూ భవాని  చెప్తానే వుంది .కడుపునిండా తిను. బాగా వుండు. ఇంత కష్ట పడుతున్నావ్ .నువ్వు బాగుండద్దా? ఆ మొహం రుద్దించుకో .గోళ్ళు కత్తిరించుకుని చక్కగా రంగేసుకో .గోరింటాకు పెట్టుకో జుట్టు కత్తిరించుకుని  మంచి క్లిప్పులు పెట్టుకో  .చెప్పులు కొనుక్కో .ఎం దరిద్రం నీకు ? మీ అమ్మ కి జీతం వస్తుంది. మీ నాయన పెయింట్లు వేస్తాడు .అసలు మీ అక్క పెళ్ళికి చేసిన అప్పు నువ్వేల తీర్చాలి?  భవాని కొనిచ్చిన నూడిల్స్ తిన బుద్ది కాలేదు స్వర్ణకి.బలవంతాన నోట్లో కుక్కుకుంది భవాని బాగుంటుంది బాగా తయారౌతుంది .బాగా మాట్లాడుతుంది .తను  పది పాసయింది .భవాని తప్పింది .స్వర్ణ మొహం తడిమి చూసుకుంది గర గర లాడుతోంది అవును నెలకి పదివేలు తెచ్చుకుంటూ రెండు వందలు ఖర్చు చెయ్యలేనా ?అనుకుంది .సురేష్ తనతోనూ భవానితోనూ మాట్లాడే తీరులో తేడా వుంది. భవాని  వంక చూసే చూపులో తన వంక చూసే చూపులో తేడా వుంది కంప్యూటర్ మీద బిల్లులేసే కుర్రాడూ అంతే! భవానిని చూసి నవ్వుతాడు తనని చూసి మొహం చిట్లిస్తాడు..
రాత్రి తనకోసం ఉంచిన అన్నం అంతా తినక పొతే అమ్మ తిడుతుంది .ఆవిడ బాధ ఆవిడది .కొడుక్కీ మొగుడికీ పొద్దున్నే  చద్దన్నం పెట్టలేదు. వాళ్లకి బయట టిఫినీలు తినడానికి డబ్బులిస్తుంది  .కూతుర్నీ చద్దన్నం తినమని  చెప్పలేదు.ప్రతి రోజూ  ఆవిడకి చద్దన్నమే. అందుకే భవాని రోజూ ఎదో ఒకటి తిందామన్నా తను ఒప్పుకోదు...
తెల్లవారి మళ్ళీ మొదలు. ఊడ్చుడు కడుగుడు వండుడు .పరిగెత్తుడు . ఆ నడకేమిటే నీ బొంద .ఆ జడేమిటే ! ఇవ్వాళ నిన్ను వదలను! పద .ముందు చెప్పులు కొనుక్కో .జుట్టు కత్తిరించుకో మంచి క్లిప్పులు కొనుక్కో . మొహం రుద్దించుకో ఇట్టా వుంటే మీ అమ్మ ఎన్ని చీటీలు కట్టినా ఎంత కట్న మిచ్చినా నిన్నెవడూ చేసుకోడు .ఎప్పుడూ ఈ కొట్లోనే పని చేసుకుంటూ బతుకుతావా ఏం?  భవానీ నన్నోదులు. వదలను గాక వదలను .ముందు పద .
“ఇదేంది ఇయ్యి నాలుగు కాయితాలే .లెక్క సరింగా సూసుకు సచ్చావా లేదా ?”
“ నేను  ఒక  కాయితం వుంచుకున్నాను నా ఖర్చులకి “
తిట్ల వర్షం .ఏడుపు.తిట్లు మొగుడినీ కూతుర్నీ చచ్చి పోయిన అత్తా మామల్ని దరిద్రపు సమ్మంధం ఇచ్చిన అమ్మా నాన్నల్ని. దేవుడిని ...తుఫాను.. .రోషం వచ్చి వుంచుకున్న ఒక్క కాగితం ఆవిడ మొహాన కొట్టాలన్నంత .కోపం ...చెప్పులు క్లిప్పులు మొహాన పొక్కులు .సాయంత్రానికి ఆకలి .తలనొప్పి.
“రాయిని గాలివానలో నిలబెడితే పైనున్న మురికి కొట్టుకు పోతుంది గానీ దానికేం గాదు” అని అమ్మే ఒక సారి చెప్పింది, నాన్న ఆవిడని చెడ తిట్టినప్పుడు ,అది గుర్తొచ్చింది స్వర్ణకి .తిట్లు గాలికి పోతయ్ .మన పని మనకి గావాలి .మనం తినాలి అక్క పెళ్లి గావాలి తమ్ముడి చదువు గావాలి .తిట్టాడని వున్న నాలుగు రూపాయలూ ఆయన మొహాన కొడ్తే రేపు పిల్లలకేం పెట్టను. తిట్టుకోనియ్ ! అలసిపోయి పడుకుంటాడు లేక పొతే తంతాడు అంతేగా ! దెబ్బలకి దడిస్తే ఎట్టా ? ఇవ్వన్నీ అమ్మ మాటలే .అవును చెప్పులు కావాలి .క్లిప్పులు కావాలి .పొక్కులు పోవాలి. ఆకలి పోవాలి .
మొహం తడిమితే నున్నగా తగిలింది .చెప్పులు తక్కువఖరీదులో మంచివే దొరికాయి జుట్టుకి రోజూ చిక్కులు తీసే పీడా పోయింది క్లిప్పులు బాగున్నాయి .ఒకటి బట్టర్ ఫ్లై .ఒకటి మామూలు దే భవానీతో కలిసి ఎప్పుడైనా  ఒకసారి  బిరియానీ ఒక సారి  నూడిల్స్ .నాలుగు రోజులు మాట్లాడని అమ్మ ఐదో రోజు మాట్లాడింది .పదిరోజులకి మళ్ళీ మొహం గర గర లాడింది పొక్కులోచ్చాయి .”అవి ఒక్కరోజుతో పోతాయా? రెగ్యులర్ గా రుద్దించుకోవాలి మొహం” అంది బొంబాయిలో నేర్చుకొచ్చి తనలాంటి లేని వాళ్ల కోసం ఉదారంగా రెండు వందలకే ఫేషియల్ చేస్తున్న బ్యూటిషియన్ .షాపు దగ్గర బస్సు స్టాపు సెంటర్లో కొత్త బడ్డీ వెలిసింది. బిరియానీ నూడిల్స్, పానీ పూరీ సమోసా అవీ ఇవీ దాని చుట్టూ జనం . .బాక్సుల్లో అన్నం మామూలే! అరంగుళం సురేష్ టీ మామూలే .సాయంత్రానికి తలనోప్పీ ఆకలీ మామూలే .విసిగించి చంపే కష్టమర్  మేడంలూ మామూలే .అమ్మ చీటీలూ పొదుపు అప్పులూ మామూలే .తమ్ముడి చదువూ నాన్న అరుపులూ అమ్మ విసుగూ మామూలే .విసుగోస్తోంది.అక్క ప్రాణం హాయిగా వుంది .బావకి అక్క బయట పనిచేస్తే అనుమానం ,అవమానం కూడా ! దాన్ని ఇల్లు కదల నివ్వడు. అప్పు అయితే అయింది.. అదన్నా సుఖంగా వుంది.  ఆ అప్పుతీరితే కదా తన సుఖం మాట!భవాని అంటుంది ప్రతి పైసకీ మొగుణ్ని అడుక్కోడం  సుఖమా? నేను పెళ్లి చేసుకున్నా ఏదో ఒక పని చేస్తాను” పని సంగతి తరవాత ముందు పెళ్లి ఒకటి కావాలిగా ! 
ఒకబ్బాయికి స్వంత ఆటో వుంది .బాగుంటాడు లక్ష ఇస్తే చేసుకుంటాడంట! పెద్ద దాని అప్పు తీరనే లెదు మళ్ళీ లక్ష ఎక్కడ తెస్తా ? నా వల్ల కాదు .దానికప్పుడే నాలుగోనెల.. పురిటికి తేవాలి . నేను ఏ బావిలోనో పడి సచ్చిపోతే నీ పీడా వదులుద్ది .ఇవే రోజూ రాత్రిపూట అమ్మా నాన్నల  కబుర్లు .తమ్ముడు టీవీ లొ క్రికెట్ చూస్తూ విసుక్కుంటాడు .బంగారునాయన ! ఆ ఐటీఐ కాస్తా అయిపోతే మెకానిక్కు అవుతాడు ఎవరూ సావక్కర్లేదు .అంతా వాడే సూసుకుంటాడు .అమ్మ ఆశలు ఆకాశంలో .అవును వాడే అక్కకు పెళ్లి చేస్తాడు అమ్మని స్కూల్లో ఆయా పనికి  పోనీకుండా ఇంట్లో వుంచుతాడు..వాడికి ఐదువేలు పెట్టి స్మార్ట్ ఫోన్ కొనిపెట్టింది.పదివేలు తెచ్చే తనకి వెయ్యిరూపాయల పిచ్చి ఫోను.. తను బోలెడు డబ్బుతో బయటికి పోవాలి ..వాడు ఇంట్లో వుండి చాలా డబ్బులు తెచ్చి పోషిస్తాడు ..
ఈనెల మొహం రుద్దించుకుని ఇంటికి వచ్చిన రాత్రి స్వర్ణకి మొహం ఒకటే దురద .నిద్రలో తనకి తెలీకుండానే తెగ బరికేసింది .పొద్దున్న అద్దంలో చూసుకుంటే మొహం నిండా దద్దుర్లు .ఆ దద్దుర్ల మొహంతో షాపుకు పొతే సురేష్ ఊరుకోడు కష్టమర్లు దడుచు కుంటారంటాదు.సెలవు పెట్టాల్సిందే .తను చేరి ఇంకా సంవత్సరం కాలేదు కనుక సెలవు పెడితే జీతం కట్ .మళ్ళీ తిట్ల తుఫాను ఈ సారి సునామీ.రాత్రి ఇంటికి పోతూ భవాని చూడ్డానికి వచ్చింది .తనకోసం అమ్మకోసం సమోసాలూ మైసూరు బజ్జీలూ తెచ్చి పెట్టింది.తెల్లవారే సరికి కడుపులో గుడ గుడ! “పిచ్చి తిళ్ళు తింటే ఏమౌతుంది మరి” అని అప్పుడెప్పుడో తనకి విరోచనాలూ కడుపునేప్పీ వచ్చినప్పుడు ఆరేమ్పీ సాంబశివరావు గారిచ్చిన బిళ్ళలు నాలుగు మిగిలి పొతే ఒకటి ఇచ్చింది అమ్మ .దద్దుర్లకి తోడు ఇదొకటి .సందట్లో సడేమియా అని మామయ్య కూతురు హైదరాబాదు నుంచీ వచ్చి “ఒకసారి మాయింటికి రాకూడదూ  నేను రేపు వెళ్ళిపోతున్నా “అని ఫోన్ చేసింది .అవడానికి సొంత మేనమామ కూతురే గానీ వాళ్ళాయనకి పోలీస్ సబిన్స్ పెక్టర్ ఉద్యోగం .అది మనిళ్ళకి రాదు మనమే పోయి చూడాలి దాని వైభోగం . మేనమామా రాడు ఆయన భార్యా రాదు .షాపుకి కొనడానికి వచ్చినా వాళ్ళని తను మామయ్యా అత్తయ్యా అని పిలవదు.వాళ్ల బేరం సుజాతమ్మ కి అప్పగించేసి తప్పుకుంటుంది .వొళ్ళు మంట తనకి .
” పోయి రావే పాపం .సెలవు పెట్టావుగా “ అని వత్తాసు పలికింది అమ్మ . వాళ్ళు ఎంత దూరం పెట్టినా స్వంత అన్న ఆవిడకి .అమ్మపోరు పడలేక అయిష్టంగానే వెళ్ళింది స్వర్ణ. మేనమామ కూతురు మహాలక్ష్మి మహాలక్ష్మి లాగే వుంది “ఏమే అంత చిక్కి పోయావూ  డైటింగా?”అని నవ్వింది .ఆ మొహాన ఆ దద్దుర్లేమీటే అని ఆరా తీసింది .డబ్బులు తక్కువ అని వీధి చివరి పేర్లర్ లొ ఫేసియల్ చేయించుకుంటే అంతే అని తీర్పు చెప్పి, తను సాయంత్రం ప్రెటీ వుమన్ పార్లర్ లొ అపాయింట్ మెంట్ తీసుకున్నా ననీ అక్కడ మొత్తం పాదాలూ అరిచేతులూ జుత్తూ అన్నీ మెరుగులు పెట్టించుకుంటే అయిదు వేలని చెప్పింది. అక్కడ నుంచీ వస్తూ వుంటే అపర్ణ మేడం కనిపించి పిలిచింది .ఆవిడ తనకి స్కూల్లో టీచర్ .తను పని చేసే షాపులో బట్టలు కొనడానికి వస్తూ వుంటుంది .ఇప్పుడు ఏవో పరీక్షలు వ్రాసి పెద్ద ఉద్యోగం సంపాదించింది .ఆవిడా మహాలక్ష్మిలా మంచి పార్లర్ లొ ఫేసియల్ చేయించుకోమనీ ఏం తినాలన్నా మంచి నూనెలతో ఇంట్లో వండుకు తినమనీ ,ఈ మధ్య తను ఆలివ్ ఆయిల్ వాడుతున్నాననీ చెప్పింది  స్వర్ణ కి మర్నాడు కూడా వంట్లో బాగాలేదు .కడుపులో నెప్పి తగ్గలేదు.. “ ఆ సాంబశివరావు గారి దగ్గరకు పోయి మందు తెచ్చుకో పోయి సావు. అక్కర్లేని వాటికి ఊరికే డబ్బు తగలేస్తావు .మందులకి లేవంటావు”అని తిట్టింది .అమ్మకి తిట్లే మాటలు, అవే సలహాలు. అవే ఆశీర్వాదాలు .
సాంబ శివరావు గారి దగ్గర  బోలెడు జనం .జ్వరాల వాళ్ళు. వాంతులు విరోచనాల వాళ్ళు  సలైన్ పెట్టించుకు పోయే వాళ్ళు. ఇంజెక్షన్లు చేయించుకు పోయేవాళ్ళు .చిన్న చిన్న దెబ్బలకు కట్లు కట్టించుకునే వాళ్ళు .ఆ చిన్న క్లినిక్ లొ కాలు పెట్టె సందు లేదు .అక్కడ చీటీలు రాసిచ్చే వనజమ్మ అమ్మకి చిన్నప్పుడు ఫ్రెండు కనుక ఆవిడని బ్రతిమిలాడి లోపలికి  జొరబడింది  స్వర్ణ..ఆయన మొహం మీద దద్దుర్లు చూశాడు .కడుపు నెప్పి గురించి అడిగి “నీకు తెలుసా అమ్మాయ్! మన ఊళ్ళో ఒక చర్మం డాక్టర్ కన్సల్టేషన్ అయిదు వందలు .పది నిమిషాలు కూడా చూడడు .ఇహ మామూలు డాక్టర్లంతా మూడు వందలు చేసారు .నేనొక్కడినే అన్ని జబ్బులూ చూస్తాను .అన్నింటికీ కలిపి వందే తీసుకుంటాను” “అని ఏవో మందులు రాసిచ్చాడు మూడు వందలకి ...పైగా మూడు రోజుల జీతం కట్ . ఆ రాత్రి స్వర్ణకి ఎంతకీ నిద్ర రాలేదు .ప్రేమించానని చెప్పిన అబ్బాయితో వెళ్ళిపోయిన భాగ్యం గుర్తొచ్చింది .అప్పుడు మంచి పని చెసిందని తనూ భవానీ అనుకున్నారు .నాలుగు నెలలకే అది తిరిగొచ్చేసింది ఆ పైన నెలకి పురుగు మందు తాగి చనిపోయింది .అవునూ ఇవ్వాళ భాగ్యం ఎందుకు గుర్తొచ్చింది ? అపర్ణ మేడంలాగా మంచి ఉద్యోగం చేసుకుంటూ మంచి మంచి నూనెలతో వంటలు వండించుకుంటూ మంచి పార్లర్ లొ ఫేసియల్ చేయించుకోవాలంటే  ఏం చెయ్యాలి? ఆమెలా మంచి స్కూల్లో చదవాలా? మంచి ఉద్యోగాలు చేసే అమ్మా నాన్నలుండాలా? ఓసి వెర్రి మొహమా !డబ్బు, డబ్బు వుండాలే ముందు! .అవునే భవానీ నువ్వు చెప్పింది నిజం .మరి డబ్బులేట్లా వస్తాయి మనకి?  మంచి బళ్ళో చదువుకుని మంచి ఉద్యోగం సంపాదించుకుని మంచి వంటలు ఇంట్లో వండుకుని మంచి పార్లర్ లొ ఫేసియల్ చేయించుకుని ,ఇదంతా ఈ జన్మ లొ సాధ్యం కాదు  మనకి .మరెట్లా ?
అమ్మ చెప్పినట్టు ఈ జన్మలో బాగా ఉపవాసాలుండి  పూజలు చేస్తే అపర్ణ  టీచర్ లా అట్టాంటి ఇంట్లో పుడతానేమో చూడాలి. అందుకే కావన్సు గుళ్ళల్లోనూ ప్రవచనాల దగ్గరా ఒకటే జనం .ఒచ్చే జన్మ మీద ఆశతోనే కావన్సు. మహాలక్ష్మి మొగుడు కూడా క్రిందటి జన్మలో బాగా పూజలు చేసి వుంటాడు .మళ్ళీ ఇట్టాంటి ఉద్యోగమే రావాలని కావన్సు పూజలూ అభిషేకాలూ అంతులేకుండా చేస్తూ వుంటాడు .ఈ ఉద్యోగం ఇట్టా లక్ష్మీప్రదంగా నిలవాలని కూడా కావచ్చు .ఏది ఏవైనా   అట్టాంటి స్కూల్లో చదువుకుని ,అట్టాంటి కాలేజీల్లో చదువుకుని, అట్టాంటి ఉద్యోగాలు చేసి, అట్టాంటి మొగుణ్ణి పెళ్లి చేసుకుని అట్టా కారుల్లో తిరిగి ,అట్టా ప్రెట్టీ వుమన్ లొ ఫేసియల్ చేయించుకుని, అట్టా ఇంట్లో మంచి నూనెలతో నూడుల్సూ  గులాబ్ జాములూ వండుకుని! అవును అంతే   అవన్నీ వచ్చే జన్మలోనే ! ఇప్పటికింతే ! మన రెండు వందల  ఫేసియళ్ళూ మొహం మీద దద్దుర్లూ  బజారు బండి బిరియానీలూ ఆరేమ్పీ డాక్టర్లూ  అమ్మ చేత తిట్లూ మళ్ళీ ఆవిడ మీద జాలి ..************
పి                                                                  చినుకు డిసెంబర్ 2017

 .




.




Saturday, June 17, 2017

హ్యాండ్ మెయిడ్స్ టే ల్

                       హ్యాండ్ మెయిడ్స్ టేల్
ఆ  మధ్యన  న్యూయార్క్ టైమ్స్ బెస్ట్ సెల్లర్స్ జాబితాలో చాలా వారాల పాటు  “హ్యాండ్ మెయిడ్స్ టేల్ “ కనపడితే కొంత ఆశ్చర్యం కలిగింది. ట్రంప్ అమెరికా అధ్యక్ష పీఠం ఎక్కినాక మళ్ళీ “1984”  వంటి పుస్తకాల అమ్మకాలు పెరిగాయని చదివాను  . ఆంగ్ల సాహిత్యంలోని  ప్రసిద్ధ డిస్టొపియన్ నవలలలో    మార్గరెట్ అబ్ వుడ్  వ్రాసిన ఈ నవల ఒకటి ,మార్గరెట్ అట్ వుడ్ ప్రఖ్యాత కెనెడియన్  రచయిత్రి .బుకర్ విజేత.
 యుటోపియా  భవిష్యత్తు ను గురించిన ఒక సుందర స్వప్నమైతే  డిస్టొపియా ఒక భయంకర దుస్వప్నం .ఒక రాజకీయ సామాజిక భయంకర నియంతృత్వ .పీడన గురించిన భయాందోళన .  1980 లలో అమెరికాలో వచ్చిన స్త్రీవాద వ్యతిరేకత, బ్యాక్ లాష్ ,ఇరాన్ ఆఫ్ఘనిస్తాన్ ల సందర్శన మత రాజ్యాలను గూర్చిన అధ్యయనం ఈ నవలకు ప్రేరణ అట.అమెరికాలో కనుక మతచాందసవాద రాజ్య వ్యవస్థ వస్తే స్త్రీల,ఇతర మైనారిటీల పరిస్థితులు ఎంత దుర్భరంగా ఉంటాయో అనే  ఊహ తొ 1985 లొ వ్రాసిన నవల .భయం కొల్పే దైనా ఆలోచింప జేసే నవల  .
 అమెరికాలొ  ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వాన్ని కూలగొట్టి  మతవాద విప్లవంతో అక్కడ  “గిలియడ్” పేరుతొ ఒక క్రిష్టియన్ మత చాందస వాద రాజ్య వ్యవస్థ ఏర్పడుతుంది.  ప్రభుత్వాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న వీళ్ళు   రాజ్యాంగాన్ని రద్దు చేసి  .ఒక నిరంకుశ మిలిటరీ ప్రభుత్వాన్ని స్థాపించారు .పౌర హక్కులని హరించారు.. ముఖ్యంగా స్త్రీల హక్కులని కాల రాసారు.పురుషస్వామ్య కుటుంబ వ్యవస్థను స్థిరీకరించారు..స్త్రీలకు పుస్తక పఠనం ,బ్యాంక్ అకౌంట్లూ ఉద్యోగాలూ కార్లూ నిషెధం విడాకులచట్టం రద్దు.వేరే మతస్థులు మత మార్పిడి కి అంగీకరించకపోతే దేశం నుంచి తరిమి వెయ్యడమో ఉరితియ్యడమో చేసారు. నల్లవారిని వారి మూల దేశాలకు తరిమేశారు. స్త్రీవాదులను మురికి కూలీ చేసే కాలనీలకు తరలించారు.స్త్రీలందరికీ వారి వారి హోదాలని బట్టి దుస్తులను నిర్ణయించారు .సౌందర్య సాధనాలు నిషేధించారు, ప్రజలలో సంతానోత్పత్తి శక్తి తగ్గిపోతున్నది కనుక  ఉన్నతాధికారులైన తెల్ల వారి  వంశాలను వృద్ది చెయ్యడం కోసం  సంతానం  లేనివారికి  పిల్లలను కని ఇవ్వడానికి హ్యాండ్ మెయిడ్స్ ను  ఏర్పాటు చేసారు.రాజ్యం దృష్టిలో పిల్లలు లేకపోవడానికి లోపం భార్యలదే! అట్లా ఒక కమాండర్ ఇంట్లో హ్యాండ్ మెయిడ్ గా కుదిరిన    స్త్రీ కథనమే ఈ నవల .ఫ్రెడ్ అనే కమాండర్ కు హ్యాండ్ మెయిడ్ గా వచ్చిన ఈమెను ఆఫ్ ఫ్రెడ్ (Offred) అని పిలుస్తారు  ఇంక వీళ్ళకు పూర్వపు పేర్లు వుండవు. ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్న భర్త,చిన్నారి కూతురూ ,ఒక ఉద్యోగం బ్యాంక్ అకౌంటూ వున్న జీవితం ఆమెది .ఈ విప్లవం వచ్చాక  కెనడా పారిపోవాలనే ప్రయత్నంలో ఆ కుటుంబం ప్రభుత్వం చేతికి చిక్కింది.ప్రభుత్వం దృష్టిలో  .ఒక భార్యకు విడాకులిచ్చి ఈమెని చేసుకున్నందుకు అతను నేరస్తుడు .అతని భార్య అయినందుకు ఆమె శీలంలేని మనిషి .వారిబిడ్డ అక్రమ సంతానం  .ఆమెకు పునరుత్పత్తి శక్తి వుంది కనుక హ్యాండ్ మెయిడ్ క్రింద శిక్షణ ఇచ్చి ఒక కమాండర్ ఇంట్లో ప్లేస్మెంట్ ఇచ్చారు ఆ తరువాత ఆమె తన కుటుంబాన్ని మరి చూడలేదు భర్త ఏమయ్యాడో తెలియదు కూతురు సంగతి తెలియదు.గిలియడ్ మతరాజ్యంలోని నిరంకుశ నిత్య కృత్యాలు, చిత్ర వధలు ఉరితీతలు, ఊరి నడిబొడ్డున ఆ శవాలను గోడమీద  వేలాడ దియ్యటాలు,  యజమానితో బలవంతపు యాంత్రిక సెక్సు ,యజమాని భార్య అధికారం ఇవ్వన్నీ కంటికి కట్టిస్తుంది  ఆఫ్ఫ్రెడ్ (offred-of-fred) .తన భర్తకు సంతానోత్పత్తి శక్తి లేదని తెలుసుకున్న  భార్యలు ,హ్యాండ్ మెయిడ్స్ ని ఇంకొక పురుషుని  దగ్గరకు రహస్యంగా పంపించి పిల్లలను కనిపిస్తారు .అట్లా  ఆఫ్ఫ్రెడ్ ను తన డ్రయివర్ నిక్ దగ్గరకు పంపుతుంది యజమాని భార్య. వేరొక వైపు .గిలియడ్ ను కూలదొయ్యడానికి “మేడే” అనే రహస్యోద్యమం జరుగుతూ వుంటుంది .ఆ ఉద్యమంతో సంబంధాలున్న వాళ్ళని బహిరంగంగా చిత్రవధ చేసి చంపేస్తారు స్త్రీలయితే ఆత్మ హత్య చేసుకున్నారని ప్రకటిస్తారు . నిక్ తొ ఆఫ్ఫ్రెడ్ కి కొంత చనువూ సాన్నిహిత్యం ఏర్పడతాయి యజమానురాలు చెప్పినదానికన్నా ఎక్కువసార్లు అతన్ని కలుస్తూ వుంటుంది. అట్లాగే భార్య సమక్షంలోనే హ్యాండ్ మెయిడ్ తొ సంభోగం చేసె యజమాని ఆమె ముఖం చూదకూడదు. .కానీ కమాండర్ రహస్యంగా ఆమె ను కలుస్తూ వుంటాడు పుస్తకాలు ఇస్తూ వుంటాడు ఆమెను తీసుకుని ఒక బ్రోతల్ కి వెడతాడు. కమాండర్స్ కోసం వారి వినోదం కోసం బ్రోతల్స్  వుంటాయి .పిల్లలను కనలేకపోయిన హ్యాండ్ మేయిడ్స్ ఇతర సాంఘిక కట్టుబాట్లను పాటించని  స్త్రీలను  పిల్లలు పుట్టకుండా శస్త్ర చికిత్స చేసి ఇక్కడ నియమిస్తారు ,వీరికి తప్ప అందరికీ  ఇటువంటి చికిత్సలు నిషేధం   ఇదంతా భార్యకు తెలుస్తుంది .ఇక తనకు శిక్ష తప్పదనుకున్న  ఆఫ్ఫ్రెడ్  ఆత్మహత్య కు ప్రయత్నిస్తుంది.శిక్ష అంటే బహిరంగ విచారణ ,తరువాత కాలనీలకు పంపడం  అక్కడ దుర్భరమైన వాతావరణం.ఆ సమయంలో ఆమెకోసం ఒక  నల్ల వ్యాను వస్తుంది .అది దోషుల కోసం ప్రభుత్వం పంపే వ్యాను. అది నిక్ పంపిస్తాడు ‘ఫరవాలేదు వెళ్ళు’ అంటాడు  నిజానికి అతను రహస్యోద్యమంలో పనిఛేస్తున్న వ్యక్తో, ప్రభుత్వ ఉద్యోగో ఎవరికీ   తెలియదు. ఆ ఇంటినుంచీ  వెళ్ళిపోవడం తనకు విముక్తో శిక్షో తెలియని పరిస్థితిలో వ్యాన్ ఎక్కుతుంది ఆఫ్ఫ్రెడ్ .కొంత కాలానికి గిలియడ్ కూలి  పోయి ప్రజాస్వామ్యం మళ్ళీ సర్వ మానవ హక్కులతో వస్తుంది  చాలా కాలం తరువాత గిలియడ్ సమాజం పై  పరిశోధన చేస్తున్న ఒక ప్రొఫెసర్ కి ఆఫ్ఫ్రెడ్ రికార్డ్ చేసి పెట్టిన టేపులు దొరుకుతాయి వాటిలో నుంచీ ఈ  కథని నిర్మిస్తాడాయన. ప్రపంచం కుడి వైపుకు జరుగుతోన్న సందర్భంలో ఈ నవల ను పంచుకోవాలని పించింది.
పి సత్యవతి
ఆంధ్రజ్యోతి  వివిధ  చదివిన పుస్తకం  12 6 2017

Monday, May 22, 2017

పాత కథే



                 పాత కథే 
చక్రం గిర గిరా  తిరుగుతోంది  పెడల్ మీద పాదాలు చక చకా కదులుతున్నాయి సూది క్రింద బట్ట ముందుకీ వెనక్కీ మంత్రించినట్టు జరుగుతోంది...కుట్టు యంత్రం పైన   మనిషి యంత్రం  !!.నవ్వుదామా అనుకుంది  వరలక్ష్మి. కానీ నవ్వు రాలేదు. హుసేనన్న భోజనానికి పోయేదాకా నోరు మెదపకూడదు ఒకరి వంక ఒకరు చూసుకోకూడదు. దగ్గోస్తే మంచినీళ్ళు తాగొచ్చు నవ్వొస్తే నవ్వకూడదు ఏదైనా చెప్పాలనిపించినా, ఇంటికి పోయేదాకా ఒంటేలు బిగబట్టుకున్నట్టే , హుసేనన్న భోజనానికి పోయేదాకా మాట కూడా  బిగబట్టుకోవాలి భవాని పాపం ఎదో చెప్పాలనుకున్నట్టు కనపడుతోంది.పన్నెండున్నర కి హుసేనన్న భోజనానికి పోతాడు ..అప్పటిదాకా ఆ విషయం బిగపట్టుకుంటే  కడుపునెప్పి రాదా పాపం ఆ పిల్లకి.?  ఎంచేస్తాం ఎన్ని కడుపునెప్పులు  భరించాలి ? హుసేనన్న ఈ కొట్టు అద్దెకి తీసుకుని పదిహేనేళ్ళు అయింది బ్లవుజులు కుట్టడానికి మంచిపేరొచ్చింది.. ఆదాయం పెరిగింది పనివాళ్ళు ఇద్దరికీ అయిదుగురయ్యారు బాత్రూం వున్న కాస్త పెద్ద గది తీసుకో మంటే ఒప్పుకోడు ఇది అచ్చి వచ్చిందంటాడు అతనికైతే వీధి వుంది  మరి కుట్టే పిల్లల గతేమిటంటే ఉలకడు పలకడు పైగా ఆడవాళ్ళయితే ఒళ్ళు వంచి పనిచేస్తారని ఆయన నమ్మకం అందుకని మగ పిల్లల్ని పనికి పెట్టుకోడు .అయితే  హుసేనన్న మనసులో మెదులుతున్న ఆలోచనలను అదుపు చెయ్యలేడు కదా ? అందుకే ఎంత యాంత్రికంగా పనిచేస్తున్నా వరలక్ష్మికి ఇవ్వాళ పొద్దున్నే తను అయిపోయిన పేస్ట్  డొక్కు లోనుంచీ  పిండీ పిండీ పిసరంత పేస్ట్   సంపాదించుకుని గోడవారగా నిలబడి పళ్ళు తోముకుంటూ వుంటే అప్పుడే ఆటో దిగి ఇంట్లో కొస్తున్న పురుషోత్తం అన్న మాటలు, నవ్విన నవ్వూ పదే పదే కళ్ళముందుకొస్తోంది ..
“ మా యావిడ్ని శాతవాహన ఎక్కించొస్తున్నా! మూడు రోజుల దాకా రాదు  ఆళ్ళ పిన్నమ్మ  కూతురు పెళ్లి.. నేనెళ్ళటల్లా “ అనేసి అటూ ఇటూ చూసి ఒక నవ్వు నవ్వేసి పోయాడు .
ముందు కాస్త ఖాళీ జాగా, అందులో మంచినీళ్ళ పంపూ, రెండేసి గదులూ ఒక చిన్న స్నానాల కొట్టూ , అందరికీ  కలిపి గేటు పక్క రెండు పాకీ దొడ్లూ వున్న ఆ నాలుగు భాగాల రేకుల ఇంట్లో ఈ  చివర వరలక్ష్మీ,  ఆ చివర పురుషోత్తం వుంటారు.,వరలక్ష్మికి పురుషోత్తమే కాదు ఆమె కూతురు జ్యోతి కూడా క్షణానికొక సారి కళ్ళముందుకు వస్తోంది.. పొద్దున్న లెక్కల ప్రయివేటుకు పోతూ తెగిన చెప్పుకు పిన్నీసు పెట్టుకుంటూ వుంటే “నా చెప్పు లేసుకు పొ” అంది వరలక్ష్మి  “ వద్దులే .నువ్వు మజ్జాన్నం  అన్నానికి వచ్చేటప్పుడు కాళ్ళు కాలతాయి “అంది . జ్యోతికి  చెప్పులు కొనిపెట్టాలి.  ఇంటికెళ్ళే పాటికి తోమ్మిదవుతొంది. ఇంకెప్పుడు బజారుకి పొయ్యేది?
కొట్లో  మిషన్ చప్పుళ్ళు ఆగి గలగలా మాటలు వినపడితే తల ఎత్తింది .హుసేనన్న ఎప్పుడువెళ్ళాడో కూడా చూడలేదు. వరలక్ష్మి...భవాని నోరు తెరిచింది
.ఏమైందే ఏమైంది అంటున్నారు అందరూ
“పొద్దున్న పేపరు చూళ్ళేదా మీరెవరూ?
“అవునురా భవానీ! పేపర్లు కోనే డబ్బులూ చదివే తీరికా మాకేక్కడిది? నీకంటే పిల్లలూ సంసారం లెదు” అనేసింది ఠక్కున గంగ ..
“ఏముంది పేపర్లో భవానీ” అంది వరలక్ష్మి వాళ్లిద్దరిమధ్యా మాటలు పెరక్కుండా ఉండాలని
“నిన్న పొద్దున్న కూరగాయల మార్కెట్ దగ్గర ఒకామెని ఒకాయన కత్తితో పొడిచి చంపాడంటక్కా  ఆమె కొడుకుని కూడా పొడిచాడంట  మా అమ్మ చెప్పింది మా సందు వెనాకాలేనంట ఆవిడ వుండేది “
“ఎందుకట్టా? ఎవరాయన?”
ఏందో చాలా కథుంది అక్కా ..ఈమెకీ ఆయనకీ సమ్మంధ మంట ..ఈమె రానందంట ఆయన పొడిచాడంట..మా అమ్మ నన్ను పొద్దున్నే నీ కీ ఆరాలన్నీ ఎందుకని తిట్టింది. ఎందో వివాహేతర సంమంధమని రాశారు పేపర్లో ..”
“బుద్ది లేకపోతె సరి! ఒక పక్క మొగుడుండగా ఇంకొకడితో రంకా ?దీని మొహం మండా ! చంపేస్తే మానీ లే! పీడా వదిలింది” అంది గంగ.
సూది కింద బట్ట జరపబోతే బట్ట పక్కకి జరిగి సూది వేలికి గుచ్చుకుంది వరలక్ష్మికి.
“ ఆడి దగ్గర ఈమె డబ్బుచ్చుకుం దంట.డబ్బూ యివ్వటం లేదంట .ఆడు రమ్మంటే పోడం లేదంట “అంది సీత ..
“ఇదెవరు చెప్పారు నీకు ?పేపర్ చదివావా?”
“ఇట్టా అని ఇంకో పేపర్లో రాశార్లె ..కొడుకు ఈడిని ఇంటికి రావొద్దన్నాడంట”
“ఈ పేపరాళ్ళు ఎంత తోస్తే అంతే రాస్తారు. పెద్ద చూసినట్టే. చచ్చిపోయిన మనిషి మీద కూడా బురద పోస్తారు !థూ “ అంది భవాని
“అబ్బో అయితే ఆ మనిషి మంచిదని నీకు తెలుసా ఎట్టా? ఏమీ లేనిదే ఎందుకు రాస్తారు పేపరాళ్ళు ?అట్టా రాస్తే ఊరుకుంటారా ఎట్టా? .ఈ రోజుల్లో ఆడాళ్ళకి కూడా బుద్ది వుండట్లేదు.”అంది గంగ
నెత్తురొ స్తున్న వేలుని నోట్లో కాసేపు పెట్టుకుని ,దానికొక గుడ్డ పీలిక చుట్టి మళ్ళీ పని మొదలు పెట్టింది వరలక్ష్మి .వివాహేతర సంబంధం !అక్రమ సంబంధం !బుద్ధిలేని తనం ! గంగ ఏమిటో మాట్లాడుతోంది ఆ మాటల్లో పాతికేళ్ళు వచ్చినా పెళ్ళికాని భవాని  మీద విసుర్లున్నాయి. వరలక్ష్మి  ఎప్పుడడిగినా అడ్వాన్సు జీతమిచ్చే హుసేనన్న మీద విసుర్లున్నాయి. ఎన్ని సెలవులు పెట్టినా పని తీసేయ్యకుండా వుంచుకున్న సీతమీద కూడా విసుర్లున్నాయి. గట్టుతెగిన మురుగుకాలవే అయింది గంగ. వాకిట్లో హుసేనన్న స్కూటర్ ఆగడం చూసి చేసే పని ఆపి, తెచ్చుకున్న సీసాలోవున్న నీళ్లన్నీ గటగట తాగేసి మిషన్ మీద వన్నీ సర్దేసి, లేచి నిలబడింది వరలక్ష్మి. గంగ ఇల్లు చాలా దూరం అందుకోసం  క్యారేజీ తెచ్చుకుంటుంది సీత కూడా ఇంటికి వెళ్ళదు. భవానీ వరలక్ష్మీ బయల్దేరారు. ఇప్పుడిప్పుడే పని నేర్చుకుంటున్న అనసూయ కూడా డబ్బా తెచ్చుకుని  వుండిపోతుంది
“నాకు ఇంటి కెళ్ళినా  అన్నం తిన బుద్ది కావడం లేదక్కా  అట్లా అందరి ముందూ ఆమెని చంపాడంటే కడుపులో దేవుతొంది. “అంది భవాని.
“ఎవరికీ తోచిన మాట వాళ్ళు అన్నట్టే పేపర్లు కూడా ఇష్టమొచ్చినట్లు రాసేస్తున్నయ్! పాపం ఆవిణ్ణి అట్టా  చంపోచ్చా? “ అంది భవానే మళ్ళీ.
వరలక్ష్మి ఏమీ అనలేదు .కాసేపాగి “అసలు నిజాలు ఆ దేవుడికీ, ఆ ఇద్దరికీ   మాత్రమే తెలుస్తయ్!  మనకెట్లా తెలుస్తయ్ !భవానీ “అంది వరలక్ష్మి
“అయినా గంగక్క అట్లా మాట్టాట్టం బాగాలేదు;” అంది భవాని. ఆ పిల్ల చాలా బాధ పడుతోందని అర్థం అయింది వరలక్ష్మికి. ఎందుకో  మాత్రం అర్థం కాలేదు
ఆడవాళ్ళు నిజంగా ఒళ్ళు పొగరెక్కి ఇట్టాంటి సమ్మందాలు  పెట్టుకుంటారా? డబ్బుల కోసమా? అయితే అది వ్యభిచారమా? అంత అవసరమా? లేకపోతె ప్రేమా? ఆకర్షణా ? ప్రేమో ఆకర్షణో అయితే చంపడం ఎందుకక్కా? మొగుడు, పిల్లల ప్రేమ చాలదా? ఎంత ప్రేమైతే సరిపోతుంది? ప్రేమంటే ఇంట్లో వాళ్ళని మోసం చెయ్యడమా ?  ఆ పిల్లాడు బతికాడే అనుకో వాడికి తల్లి లేకుండా పోదా?
వరలక్ష్మి ఆశ్చర్యంగా చూసింది భవానిని. ,భయంగా కూడా  చూసింది . . వయసు తెలియకుండా  చిన్న దానిలా కనపడ్డం కోసం ప్రయత్నించే ఈ పిల్ల లొ ఇన్ని ఆలోచనలు వున్నయ్యా? ఎట్లా వచ్చాయి ఇన్ని ఆలోచనలు ఈ పిల్లకి? అయినా పైకి కనపడకుండా ,

“ఎవరి గోల వాళ్ళది  ..”అని ఒక నిట్టూర్పు విడిచి తనుండే సందులోకి నడిచింది వరలక్ష్మి.పిల్ల బడికి పోతుంది . .తాళం తీసుకుని ఒక్క నిమిషం మంచం మీద వాలింది. పక్క  భాగం ఆవిడ కళ్ళు ఎప్పుడూ వరలక్ష్మి మీదే వుంటాయి .ఎన్నింటి కొచ్చింది ఎంత సేపు వుంది ఎవరైనా వచ్చారా ఒక్కతే  వచ్చిందా వస్తే ఎవరొచ్చారు?
పిల్ల పిన్నీసు పెట్టుకున్న చెప్పులు ....అత్తగారి జబ్బు కోసం చేసిన అప్పులు  మొగుడికి యాక్సిడెంట్ అయినప్పుడు ఆస్పత్రి ఖర్చులు  చనిపోయినప్పటి కర్మల ఖర్చులు, అప్పులు అప్పులు .. .అన్నం సహించలేదు. గ్లాసుడు మజ్జిగ తాగినా దాహం ఆరలేదు రేకుల కప్పు ఫ్యాన్  గాలిని మరింత వేడెక్కించింది . అవునూ, భవానికేమిటి అంత బాధ? భవాని  మాటలు చెవిలో గింగురుమంటున్నాయి .పదో క్లాసు  చదివి మిషన్ నేర్చుకుని హుస్సేన్ దగ్గర పనిచేసే ఈ పిల్ల ఎన్ని మాటలు మాట్లాడింది?  తనెందుకు వేలు లొ సూది దిగనిచ్చింది ? ఇది ఒకరి బాధ కాదు ఉమ్మడి బాధ... పురుషోత్తం భార్య ఊరికెళ్ళింది...ఆ సంగతి పక్కింటి ఆవిడకి కూడా తెలుసు జ్యోతికి పరీక్షలు దగ్గరకొస్తున్నాయి దగ్గర కూచుని చదివించాలి? ఈ డబ్బుల కష్టాలకీ పురుషోత్తం వాళ్ళావిడ ఊరెళ్ళిందని  చెప్పడానికీ లంకె ఉందా? గుండె మీద చెయ్యి వేసుకు చెప్పవే వరలక్ష్మీ !! కొట్టుకి బయలు దేరబోతూ మొహం కడుక్కుని  పౌడర్ డబ్బా అరచేతిలో వేసి రెండు సార్లు గట్టిగా కొట్టుకుని దాన్ని అపురూపంగా మొహానికి రాసుకుంటూ అద్దంలో చూసుకున్న  వరలక్ష్మికి  తన మొహం ఎర్రబడిన భవాని మొహంలా కనిపించింది.  నిలదీస్తున్నదానిలా  అనిపించింది. .,  పురుషోత్తం నన్ను చంపెస్తాడా? చీ ! అతనలాంటి వాడు కాదు.పురుషోత్తాన్ని  తను అప్పు అడిగిందా? ఎప్పుడూ లేదే! తన అప్పుల బాధలేవో తనే పడుతోంది కదా? మరెప్పుడూ పురుషోత్తం తనకి సాయం చెయ్యనే లేదా ? సాయం చేసిన హక్కుగా చెప్పాడా ఆవిడ మూడురోజుల దాకారాదని ! తప్పంతా తనదేనా?పోనీ పురుషోత్తం దేనా?
“రావమ్మా మహాలక్ష్మీ రావమ్మా  ..” గడియారం చూస్తూ  కూనిరాగం తీశాడు.. హుసేనన్న
“ఆవిడెప్పుడూ మహాలక్ష్మే ..” అని దీర్ఘం తీసింది గంగ
భవాని  తలవంచుకుని కుట్టుకుంటోంద.ఆ పిల్ల మొహం వాడిపోయి వుంది. రోజూ పేపర్లో ఇలాంటి వార్తలు  వస్తూనే వుంటాయి అనుమానంతో భార్యల్ని చంపే వాళ్ళు, ఆత్మహత్యలు భార్య తొ అక్రమ సంబంధం వున్నదనుకుని  అనుమానం తో  అవతల వాణ్ని చంపే భర్తలు! “ప్రియుడితో కుమ్మక్కై భర్తని చంపించిన ఆడది” ఏమి వార్తలు ఏమి శీర్షికలు !  చంపుడు! చంపుడు అలవాటైపోయింది కదా మనకి ఎవరో ఒకావిడ వచ్చింది కూతురు నాలుగు రోజుల్లో అమెరికా పోతుందట రెండు రోజుల్లో బ్లవుజులు కుట్టియ్యాలట..అనసూయ లేచి ఆర్డరు తీసుకుంటోంది. భవాని ఎందుకో కళ్ళు తుడుచుకుంటోంది. భవాని  బాగా కదిలిపోయింది ఎందుకు? అడిగితె బాగుంటుందా ?అంత చనువు లేదే! ఈ అమెరికా బ్లవుజుల మెరుపుదాడి వచ్చిందంటే ఇక ఇంటికి పోడం తొమ్మిదింటికీ కూడా అవదు. భవాని   ఎం అడిగింది?  ప్రేమా, డబ్బా వ్యభిచారమా ?  
“అ బ్లౌజులు కత్తిరించి ఇంటి కివ్వు అన్నా! రాత్రికి కుట్టుకొస్తాను జాగ్రత్తగానె కుడతా ఈ మధ్య ఇంట్లో మా ఓనర్ ఎల్ ఈ డీ బల్బులు పెట్టించింది. జోతమ్మకి పరీక్షలోస్తున్నాయ్  కాస్త తొందరగా పోయి  దానికి అన్నం పెట్టి చదివించు కోవాలి..అట్టానే నా  కొ అయిదొందలు అడ్వాన్సు కూడా ఇయ్యి ఇంట్లో అన్నీ అయిపోయినాయి.”  అంది వరలక్ష్మి.సమయం అనుకూలంగా వున్నట్లు తోచి
గంగ చేసే పని ఆపి హుసేన్ మొహంలోకి చూస్తూ కూర్చుంది.
రాంబాబు  బ్రతికున్నప్పుడు వేన్నీళ్ళకి చన్నీళ్ళు అంటూ తనూ ఒక మిషన్ కొనుక్కుంది చీరెలకు ఫాల్సూ  పాత బట్టలకి రిపెర్లూ చేస్తూ వుండేది  తనకెవరూ బ్లావుజులు ఇచ్చేవారు కాదు బిగుతైనవి వొదులు చెయ్యడం వదులైనవి సరిచెయ్యడం మాత్రమె చేయించుకునే వారు .అతను పోయాక తను ఇంటి ముందు  జ్యోతీ లేడీస్ టైలర్స్ అని బోర్డ్ తగిలిస్తే కూడా  అవే ఫాల్సూ అవే రిపెర్లూ!! ఎవరూ బ్లవుజులివ్వలేదు చుడీలూ ఇవ్వలేదు .అందుకే ఖాళీ వున్నప్పుడు ఇంటిదగ్గర కుట్టుకుంటూ జీతానికి హుస్సేన్ దగ్గర చేరింది. తను ఇక్కడ మానేసినా హుసేన్ కొచ్చే కష్టమర్లు అతని పేరు బట్టి వస్తారు కానీ తన దగ్గరకు రారు.
“బ్లవుజు కటింగ్ మగవాళ్ళు చేసినంత బాగా ఆడవాళ్ళు చెయ్యరు  ఎక్కడైనా చూడు కట్ చేసేది మగవాళ్ళు “అని ఆడవాళ్లే ప్రచారం చేస్తారు. అందుకే తను హుసేన్ దగ్గర చేరింది.. తను తీరుగా కుడుతుం దని, పనిమీద శ్రద్ధ పెడుతుందనీ అతనికి తెలుసు  మంచి కష్టమర్ల బట్టలన్నీ తనకే ఇస్తాడు. అందులో తన మీద అభిమానం ఏమీ లెదు అతని స్వార్థమే తప్ప. పన్నెంళ్ళుగా అక్కడ పనిచేస్తోంది వరలక్ష్మి “నేను కూడా ఇవ్వాళ అక్క ఇంట్లో వుంటాను ఇద్దరం కలిసి కుడతాం” అంది భవాని వెంటనే వరలక్ష్మికి అర్థం అయింది ఆ పిల్ల మనసులో కష్టం తనకి చెప్పాలనుకుంటోంది. పురుషోత్తం భార్య  పెళ్లి కెళ్ళింది.జ్యోతికి పరీక్షలు .అది కనీసం పదొ క్లాసు గట్టెక్కితే  బాగుండు.. రాంబాబు అనేవాడు”జ్యోతమ్మ మనలాగా కాదె పెద్ద ఉద్యోగం చేస్తది” అని ,కానీ ఎం చేసాడు?వెళ్ళిపోయాడు .అతను బాధ్యతలు లేని  మనిషి కాదు. అందరి బాధ్యతలూ నెత్తిన వేసుకునే మనిషి.. అమ్మ బాధ్యత .చెల్లి బాధ్యత,
“నేను మీ ఇంటికి రావొచ్చా అక్కా?”అడుగుతోంది భవాని
“అయ్యో ! అదెంత  భాగ్యం ? రా భవానీ “ అంది వరలక్ష్మి ..
“పిల్లలూ మొగుడూ జంజాటం లేకపోతె సరదాగా నేనూ వద్దును” అంది గంగ.
ఇంటి ముందు ఖాళీ జాగా వుంది కానీ నాలుగు కుటుంబాలు .ఒకరు తమ గుమ్మంలో పడక కుర్చీ వేసుకుంటారు ఇంకొకరు ప్లాస్టిక్ నవ్వారు మంచం వేస్తారు.ఇంకొకరు మడతమంచం వేస్తారు.ఒకరు సిగరెట్ తాగుతారు ఇంకొకరు పెళ్ళాంతో ఘర్షణ పడుతూ వుంటారు మరొకరు స్నేహితుడితో గ్లాసు నేస్తం కడుతూ వుంటారు. వరలక్ష్మి ఎప్పుడూ గుమ్మం లొ కూచోదు రేకుల గదిలోనే మగ్గుతూ వుంటుంది.వంట గది మరీ చిన్నది ..రెండో గది కాస్త పెద్దది.. అక్కడే జోతమ్మ చదువుకోవాలి అక్కడే తను అమెరికా జాకెట్లు కుట్టాలి.అక్కడే భవాని  చెప్పబోయే దేమిటో వినాలి. అదంతా జోతమ్మ కూడా వినాలి .పురుషోత్తం భార్య ఇంట్లో వుండనప్పటి సంగతి  జ్యోతికి తెలీదనే అనుకుంటుంది వరలక్ష్మి.
మిషన్ రొదలోనే చదువుకుని నిద్రపోయింది జ్యోతి
:అలసి పోయింది పాపం “అనుకుంది తల్లి..
వరలక్ష్మి కుట్టి పడేసిన అస్తిపంజరాలకి హేమ్మింగు లూ హుక్సూ లేసులూ పైపింగ్ వగైరా అలంకారాలు దిద్డుతున్న భవాని సూది పక్కన పెట్టి “అదికాదక్కా “అని మొదలుపెట్టింది చెప్పింది.కన్నీటి చెరువే అయింది నిష్టూరాలాడిం ది ..తిట్టింది. తర్కిం చిం ది...
ముసల్దానికి ఇప్పుడు యాభై ఏళ్ళు “అంది  తల్లి గురించి
వరలక్ష్మికి నోట మాట రాలేదు .ఆ పిల్ల దగ్గరున్నంత తర్కం తన దగ్గర లెదు అంత కోపమూ లెదు అంత దుఃఖమూ లెదు.
“ మీ నాన్న పోయినప్పుడు మీ బంధువులెవరూ మీకు సాయం చెయ్యలేదా?”  ఇంకేమి ఆడగాలి ఆ పిల్లని ?
“అంతా అంతంత మాత్రం వాళ్ళే ఎవరు మాత్రం ఎన్నాళ్ళు చేస్తారు?”
“మరేం చెయ్య మన్నావు మీ అమ్మని? మీకు ఇంత విషం ఇచ్చి తను కూడా చచ్చి పోమ్మన్నావా?”
“అయితే  ..”
“అయితే ఎం చెయ్యాల్సిందో చెప్పు.. చదువు లెదు వచ్చిన ఇంటి పనీ పొలం పనీ చేసింది కదా? ఒళ్ళు దాచుకోకుండా ..ఇంకే మవుతుంది  ఆవిడ వల్ల? “
“ఒళ్ళు దాచుకోలేదు అమ్ముకుంది” మళ్ళీ గండి తెగింది
రాంబాబు పోయినప్పుడు తను పుట్టెడు అప్పుల్లో మునిగి వుంది అన్న స్థితీ అంతంత మాత్రమె తమ్ముడు అప్పుడే పెళ్లి చేసుకున్నాడు అక్క రమ్మంది కానీ బావ గారి పద్ధతి తనకి నచ్చలేదు మిషన్ కుట్టుకుని బ్రతక లేనా అనుకుంది ..బతకోచ్చేమో కానీ అప్పులు తీర్చలేదుకదా? వున్న ఒక్క గొలుసూ అమ్మేసింది.. పక్కింటామె  ఆదుకోలేదు మూడో  ఇంటామే ఆదుకోలేదు .పురుషోత్తం భార్యా ఆదుకోలేదు .ఆమె అనుకోకుండా ఇట్లాగే ఎదో పెళ్ళికో పేరంటానికో వెళ్ళినప్పుడు అతనే తనని ఆదుకున్నాడు.హుస్సేన్ కొట్టులో ఉద్యోగం ఇప్పించాడు. అప్పులు వాయిదాల మీద కట్టేలాగా మాట్లాడి పెట్టాడు ..చాలా సాయాలు చేసాడు కానీ ఇట్లా పొద్దున్నే మాయావిడ ఊరికి పోయిందని    తన మొహంలోకి చూసి నవ్వడం బాగా అనిపించలేదు సాయాలకి తను కృతజ్ఞత చూపించలేదా అంటే చూపించింది. పురుషోత్తం తనని ఎప్పుడూ బలవంతం చెయ్యలేదు.. దగ్గరగా వచ్చాడు.తను రానిచ్చింది. హక్కు గా రాలేదు మరి ఇవ్వాళ అట్లా ఎందుకు ప్రవర్తించాడు? తను అతనికి లోకువైపోయిందా?
భవాని  ఏడుస్తూనే వుంది  ఆమె తల్లి మీద సానుభూతి చూపిస్తే ఇంకా ఏడుస్తుంది.. అరుస్తుంది.
“నన్ను పెళ్లి చేసుకుంటాం అని ఇద్దరు ముగ్గురు అడిగారక్కా ఒక సంబంధం అమ్మ గురించే తప్పిపోయింది. పోనీ నా అంతట నేనే ఎవర్నైనా చేసుకు పోదామంటే మా చెల్లి మాటేమిటి? దానికి చదువూ ఎక్కదు  పనీ రాదు .ఎట్లా బాగుచెయ్యాలి దాన్ని? అమ్మతో ఎప్పుడూ తగాదే దానికి.”
“ఎప్పుడో మా అమ్మని వాడు చంపెస్తాడేమో అని భయం అక్కా.అందుకే నేను ఈ వూర్నుంచీ  వెళ్ళిపోదామని అమ్మతో మొత్తుకుంటున్నాను”
వరలక్ష్మికి అ పిల్లకి ఎం చెప్పాలో తెలీలేదు “ చాలా టైం అయింది పడుకుందాం పద .. ముందు నువ్వు పదో క్లాసు పూర్తీ చెయ్యి .తరువాత ఏదైనా చేద్దుగాని”అంది
“దాంతో ఉద్యోగాలోస్తయ్యా  అక్కా  ఇప్పటికి మూడు సార్లు రాసి వదిలేసా.. నా వల్ల కాదు ఇట్లాగే ఎదో పని చేసుకు బతకాలి అంతే..
“ఆ మనిషి మా అమ్మనేం బెదిరించడు.కానీ ఎందుకో నాకు అతన్ని చూస్తె చిరాకు భయం ..నేను పెళ్లి చేసుకు పొతే తమ్ముడినీ చెల్లినీ ఎట్లా బతికించు కుంటుంది  ? తమ్ముడి ఐటిఐ అయిపొతే ఎక్కడైనా మెకానిక్ పని దొరుకుతుంది చెల్లి సంగతో? దాని షోకులు చూసే భయమేస్తుం ద క్కా  ..”
పెద్ద కుండ నెత్తిన పెట్టుకొచ్చి  భళ్ళున పగలేసిం ది .
ఎం చెప్పాలి తను ఈ  పిల్లకి? చెప్పడం సరే తనేం చెయ్యాలి? వరలక్ష్మికి ఊపిరాడలేదు వెళ్లి భవానిని పట్టుకుని భుజం మీద చెయ్యేసి”   ,మీ అందరికీ గుప్పెడు విషమిచ్చి తనూకాస్త పుచ్చుకోకుండా ఇన్ని తిప్పలు పడి ఇన్ని మాటలు పడి ఆ మనిషి ఎట్లా బ్రతుకు తోందో ఒకసారి ఆలోచించు. ..నడిచీ నడిచీ కాళ్ళుబొబ్బలెక్కు తుంటే ఒక్క నిమిషం కనపడ్డ చెట్టు నీడన నిలబడి ఆ పైన ప్రయాణం సాగించ కూడదా? “అని చెప్పాలనిపించింది .కానీ అదంతా చెప్పడం చేతకాలేదు. పురుషోత్తం పొద్దుటి నవ్వు కడుపులో కేలుకుతోంది భరోసాతో కూడిన నవ్వా? హక్కుతో కూడిన నవ్వా? పదేళ్ళ సంబంధంతో ఒచ్చిన అలుసుతో కూడిన నవ్వా?  కానీ అతనే లేకపోతె ఏమై  వుండేది తను? ఎక్కడ తేలేది?  వరలక్ష్మి తల తిరిగిపోయింది.. ఎదో ఒకటి చెయ్యాల్సిన సమయం వచ్చింది అని మాత్రం అర్థమైంది జ్యోతిని  కాపాడుకోవాలి ..అది మరొక భవాని కాకూడదు. మరి భవానిని ఎట్లా ఓదార్చాలి అయిన వాళ్ళెవరూ ఓదార్చని మనుషులను ఓదార్చడానికి ఎవరో ఒకరు సిద్ధం గానే వుంటారు కానీ ఆ ఓదార్పుకు ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మూల్యం చెల్లించాల్సిందే కదా? అలా ఒద్దులే భవానీ ఎదో ఒకటి చెప్పి పంపిస్తాను నిన్ను ... అనుకుంది వరలక్ష్మి
                                                                         పి సత్యవతి
 విశాలాంధ్ర కథల ప్రత్యెక సంచిక లొ ప్రచురితం  మార్చి 2017




Sunday, February 26, 2017

శ్రీరామా ఎన్క్లేవ్

               శ్రీరామా ఎన్క్లేవ్
మహా నగరమయితే ఇంకా  కాలేదు గానీ  త్వరగా  అయిపోవాలని మహా ఉవ్విళ్ళూరుతున్న ఒకానొక నగరంలొ, ఒకప్పుడు ఊరి చివరవున్నా  ప్రస్తుతం ఊరి మధ్యకు జరుగుతున్న  ఒక కాలనీలో ఆ మధ్య కట్టిన  ఒక  ఇరవై అరల భవనం  ..ఒక్కొక్క అరకీ మూడు పడక గదులు మూడు స్నానాల గదులు మూడు వసారాలు ,ఎవరోచ్చిందీ  చూడ కుండా గభాలున తలుపు తియ్యకుండా  సురక్షితంగా  వుండడానికి ముందొక ఇనప గ్రిల్లూ, దానికో తలుపూ తలుపుకో తాళం .వసారాలకీ అట్లాగే ఇనప కవచాలూ ,ఎండకి ఎండ కుండా ,వానకి తడవకుండా పకడ బందీ ఏర్పాట్లతో  ముందు వాకిట్లో చిన్న రాముల వారి గుడితో అలరారే ఆ భవనం పేరు శ్రీరామా  ఎన్క్లేవ్
అందులో ఒక అరలో వుంటున్న సూర్యనారాయణని అలారం నెత్తి  మీద మొట్టగా ఉలిక్కి పడి నిద్ర  లేచి, తలకు మఫ్లర్ చుట్టుకుని, రాత్రి వేసుకున్న పాత స్వెట్టర్ విప్పి అమెరికా కూతురు పంపిన కొత్త కోటు తగిలించుకుని వాకింగ్  షూజ్ కట్టుకుని ,తను ఎంత దూరం నడిచిందీ  లెక్క తేల్చే చేతిగడియారం పెట్టుకుని, భార్య ఉషారాణిని  లేపి తలుపు వేసుకోమంటే సణుగుతుందని ,తనే చెయ్యి దూర్చి గ్రిల్ లోపల తాళం వేసి భవనం అంతా దద్దరిలల్లేలాగా పెద్ద శబ్దంతో కారు ఇంజన్ని అదిలించి, రోజూ  ఉదయపు నడకకు వెళ్ళే  పెద్ద స్కూల్ ఆవరణలోకి బయలు దేరాడు ..తల గుడ్డ చుట్టుకుని నిండా దుప్పటి కప్పుకుని కారు హారన్ విని గేటు తియ్యడానికి వచ్చిన భవన కాపలాదారు శ్రీనివాసులుని  కాస్త గట్టిగానే విసుక్కున్నాడు ..అయిదయినా లేవడు వెధవ  
అప్పుడే నడక సంఘం సభ్యులలో చాల మంది కార్లు స్కూటర్లు వచ్చి చేరారు. ఆ సంఘంలో కూడా నాలుగయిదు ఉపసంఘాలున్నాయి .అందులో ఒక ఉప సంఘానికి నాయకుడు సూర్యనారాయణ  ఆయన వేషాన్ని బట్టి ఆ ఉప సంఘ మేదో అర్థం అయిపోతుంది
పక్క పక్కనే నడుస్తూ “ చిల్లర ఎలా మేనేజ్చేస్తున్నారూ ?” అన్నాడు సహ నడక సత్యనారాయణ
“ ఏం చెప్తాం సార్! హాయిగా ఎటిఎం లో తడవకి ఇరవై వేలు తెచ్చుకునే వాళ్ళం .. బ్యాంకులో పదివేలంటే పోయి లైన్లో  నిలబడితే  గంటకి వచ్చా ఇంటికి . ఆ మొదట్లో ఇచ్చిన వందలే మళ్ళీ లేవు అన్నింటికీ కార్దులే ..కూరలు కూడా సూపర్మార్కెట్లో తెచ్చాను మొన్న “
“అదేమిటీ !! మీ ఆవిడకీ మీకూ కూడా రెండు బ్యాంకుల్లో  అకౌట్లున్నాయిగా  ఆవిడ తేలేదా?”
సూర్యనారాయణ మాట్లాడకుండా  “అబ్బో చాలా  టైం అయింది దారిలో పెట్రోల్ కూడా కొట్టించాలీ పదండిపోదాం “అన్నాడు.
“మీరెలా మ్యానేజీ చేస్తున్నారూ ?”  అనడిగాడు సత్యనారాయణ, అటుగా వస్తున్నా మీనాకుమారిని .ఆవిడ నవ్వేసి “ఎదో అలాగే “ అంది .
“మా మీనా శ్రీమహాలక్ష్మి ..ఆవిడ దగ్గర ఎప్పుడు చిల్లర కుప్పలు తెప్పలుగా వుంటుంది .మా ఇంట్లో ఒక పెద్ద చాక్లెట్ సీసా నిండా రూపాయి రెండు రూపాయల బిళ్ళలే...అవికాక ఈ మధ్య సేకరించిన పదిరూపాయల నాణాలు . సూపర్మార్కెట్ కి వెళ్ళినప్పుడల్లా  వెయ్యినోటు మార్చేదికదా !! అందుకని నోట్ల రద్దు మర్నాడు మా ఇంట్లో పది వేలకి సరిపడా వంద నోట్లు దొరికాయి ,”అన్నాడు  మీనాకుమారి భర్త హరిశ్చంద్రరావు ,  ఆవిడ గుర్రు చూపుల్ని లెక్కచెయ్యకుండా .
“ఎదో ఆ డెబిట్ కార్డుల ధర్మమా అని లాక్కొస్తోంది  మా ఆవిడ ..ఇంటి  డబ్బు గోల నాదికాదు పాపం ఆవిడదే! నేనేదో నా ఆఫీసు తంటాలు పడతాను “అన్నాడు రవిబాబు
“ఊరకే గోల పెడుతున్నారు గానండీ బ్యాంకుల్లో ఇప్పుడు వారానికి ఇరవై నాలుగు వేలిస్తున్నారు నిన్న మా డ్రయివర్ కి చేక్కిచ్చి పంపాను. తెచ్చాడు. అందుకోసం మధ్యాహ్నం సెలవిచ్చాను.” శ్రీనివాస రావు
మొత్తానికి వాకర్స్ క్లబ్ సభ్యులకి అంతా బాగానే గడిచి పోతోంది . పెట్రోల్ బంకుల్లో కార్డు తీసుకుంటున్నారు .నోట్ల రద్దుకు పూర్వమే నెల మొదట్లోనే  వాళ్ళ గృహలక్ష్ములు  హోల్ సేల్ బజారులలో బోలెడు బోలెడు సరుకులు తెచ్చిపెట్టుకున్నారు  వాళ్లకి కూడా నోట్ల రద్దు గురించి ముందుస్తు సమాచారం ఏమీ లేదు కానీ, గృహిణి సహజ మైన ముందుచూపూ పొదుపు మనస్తత్వమూ  వుండడాన , కాఫీ పొడులు టీ పొడులు వగైరాలన్నీ నెలకి సరిపడా తెచ్చేసుకున్నారు పాల బూత్ లొ అడ్వాన్సులు కట్టేసుకున్నారు ..
 అంతా సర్దుకున్నట్టే అనుకుంటూ ఇక ఇంటికి పోయి తాజా తాజా గా స్వచ్చమైన పీబెర్రీ కాఫీపొడి పర్కోలేటర్ వేసి ఉషమ్మ  ఇచ్చే పొగలు కక్కే కాఫీ తాగుతూ పేపర్ చదవుకోడమే! శత కోటి దరిద్రాలకి అనంత కోటి ఉపాయాలని అన్నీ జరిగిపోతాయి ,ఏవీ ఆగవు . కాపలా దారు పాపం హారన్ వినపడగానే గేటు తీశాడు .ఆవిడ కాఫీ ఇచ్చింది . పేపరూ వచ్చింది..మద్దెల మోగించుకుంటూ .మద్దెల మోతలేకాక , క్యూ లైన్లల్లో కష్టాలు .పని చెయ్యని ఎటిఎంలు ,శోష కొచ్చి పడిపోయిన ముసలాళ్ళు .గాలి జనార్దన రెడ్డి కూతురి పెళ్లి ముచ్చట్లు ,దొరికిన నోట్లు కట్టలు  కట్టలు! .అయినా ముసలాళ్ళని  క్యూలో నించోబెట్టక పొతే ఎవరినైనా పంపచ్చుగా ! ఈ పేపరాళ్ళు కాసింతని గంపంత చేస్తారు ...
మూడో అంతస్తులో వుండే స్వరాజ్యం గారొచ్చారు .
సాయంత్రం తన అరలో సాయిబాబా భజన! భోజనాలు కూడానట ..
ఎల్లుండి రెండో అంతస్తులో వుండే ఝాన్సీ గారింట్లో విష్ణు సహస్రనామ పారాయణ అట ! ఉషమ్మని  రేపూ ఎల్లుండీ ఎక్కడికీ పోవద్దని చెప్పడానికొచ్చింది. .వచ్చేవారంలో ఆవిడ కొడుకూ కోడలూ అమెరికా నుంచీ వస్తారు కనుక  ఆ విష్ణు సహస్రనామ పారాయణ ఇప్పుడే అయిపోవాలట..అంతలోనే సూర్యనారాయణ ఉషమ్మ ల ఏకైక పుత్రిక నుంచీ ఫేస్ టయిం  కాల్ వచ్చింది బుల్లి మనవరాలి నవ్వులు కేకలు దాని మహత్యాలు ..
అదొక గంట కాలక్షేపం .....
పేపర్లో ఏమీ లేదు అమ్మ మరణం ఆశనిపాతం. అమ్మ అప్పుడిలా నవ్వింది ఇప్పుడిలా ఏడ్చింది ఎంత మంచిదో!  ఎదో ఇంటర్వ్యూ లొ హిందీ పాట కూడా పాడింది ....పత్రికలో ముప్పావువంతు అయిన అమ్మ ..సూర్యనారాయణకి చిరాకు పుట్టింది .ఉషమ్మ చెప్పినట్టు పేపర్ కొనడం మానేస్తే పోయే ! ఎట్లాగూ వార్తా చానెళ్ళ ఇరవై నాలుగు గంటల ఊదర ఉండనె వుందాయే!  ఈ చద్ది ఎందుకు? ఆమాటంటే ఉజ్వల్ గారు ఇంగ్లీషు పేపర్లే చదవండి సార్ ! ఈ మద్దెల ఎక్కడ భరిస్తాం అంటాడు .ఆయన మేధావి కదా!
 క్రింద ఎదో గోల ! మనకెందుకు పోనిద్దూ ! అరగంటగా రణగొణ ధ్వని ! పోనీ ఏమిటో కనుక్కుందామా! అందులో ఇరుక్కుంటే కష్టమౌతుందేమో! పైగా బ్రేక్ఫాస్ట్  వేళ కూడానూ ! తిని  షుగర్ మందేసుకోవాలి ..ఇంటర్ కాం  అదేపనిగా మోగిపోతోంది .సెక్రెటరీ రామచంద్రరావు గారు ..ఒకసారి క్రిందకి రండి సార్ ..
తప్పుదు .. ఆ గోలలో తల పెట్టాల్సిందే .క్రిందకి దిగే సరికే అక్కడ పదిమందీ పోగయి వున్నారు.హరిశ్చంద్ర రావు  గారు,మీనా కుమారి, స్వరాజ్యం గారు  ఇంకా ఒకరిద్దరు .స్వరాజ్యం గారు సాయిబాబా భజన ఏర్పాట్ల కోసం కంగారు పడుతుండగా ఇదొకటి అని పెద్దగానే అనుకుంటోంది . కాపలాదారు కూతురు పదిహేనేళ్ళదానికి రాత్రి నుంచీ ఒకటే కడుపునొప్పి వాంతులు .తెలిసిన ఆరేమ్పీ దగ్గరకి పొతే “అప్పెండిసైటిస్ లాగా వుంది పెద్దాసుపత్రికి తీసుకుపోదాం “కనీసం ఒక పదివేలన్నా పట్రమ్మన్నాడట. ముందుగా పదివేలు తెస్తే తరువాత బిల్లు నెమ్మదిగా కట్టేలాగా తనకి తెలిసిన డాక్టర్ తో మాట్లాడతానన్నాడట.. కాపలాదారు శ్రీనివాసులు పిల్లని ప్రభుత్వాస్పత్రికి తీసుకు పోదాం అన్నాడట .అతని  భార్య భాగ్యలక్ష్మికి  ప్రభుత్వాసుపత్రికి పిల్లని అప్పగించడానికి సుతరామూ ఇష్టంలేదు .ప్రయివేటాస్పత్రి వాళ్ళు ముందుగా డబ్బు కట్టక పొతే చేర్చుకోరు.  కొంతైనా కట్టాలి. పోనీ పాత నోట్లయినా సరే...పాతవైనా కొత్తవైనా ఏవో ఒక నోట్లేవీ వాళ్ళ దగ్గర లేవు .డేబిట్లు క్రెడిట్లూ ఎ కార్డులూ లేవు ఉన్నట్లుంది ఒక పదివేలైనా ఎవరు అప్పు ఇస్తారు? ఇప్పుడెవరూ డబ్బు బయట పెట్టట్లేదే! ఇప్పటికే కడుపు నెప్పి వచ్చి  పది గంటల పైనే అయింది .. శ్రీనివాసులు  భార్య  శోకాలు పెడుతోంది.ఒకళ్ళిద్దరు అప్పుడే లిఫ్ట్ ఎక్కేసి వారి వారి స్వంత అరల్లోకి పోయారు.ఆరేమ్పీ గార్ని పట్టుకుని గవర్మెంటాస్పత్రికి పోదాం అంటే అక్కడ ఆయనకి  పలుకుబడి లేదట .ప్రయివేటు డాక్టర్లే తెలుసట. నొప్పి ! తెరలు తెరలుగా ..శోకం పొరలి పొరలి వచ్చే శోకం
 “మనం తలా వెయ్యి వేసుకున్నా ఇరవై వేలవుతాయి” అంది శ్రీబాల ధైర్యం తెచ్చుకుని
 .ఎవరూ నోరెత్తలేదు
.”ఇరవై నాలుగు వేలిస్తాం అన్నారు మొన్న.. ఆరుగంటలు నిలబడితే పదివేలు చేతిలో పెట్టి క్యాష్ అయిపోయిం దన్నారు ..బ్యాంకులో బ్యాలన్సున్నా మనచేతికోచ్చేది సున్నా.. ఒక వెయ్యి ఇవ్వడం పెద్ద లేక్కేం కాదు కానీ ఎట్లా తెద్దాం?  ఏటీఎం ఎప్పుడూ నోరుమూసుకునే వుంటుంది ఒక వేళ నోరుతెరిచినా ఒక కాయితం ఉమ్మేస్తుంది ..”అన్నాడు  రామచంద్ర రావు
“ శ్రీనివాసులు పదేళ్ళ కాడి నించీ  పంజేస్తన్నాడు ..ఆడికామాత్తరం చేయ్యద్డా మనం?” అంది సత్యనారాయణ తల్లి  సౌభాగ్యమ్మ. .ఆమె వంక కోపంగా చూసాడు ఆయన .
“ప్రయివేటాస్పత్రి అంటే మాటలనుకున్నావా? దోపిడే దోపిడీ ఎక్కడి నించీ తెస్తావు అంత డబ్బు .పదివేలిస్తే ఎక్కడ చాలతాయి ? గవర్నమెంట్  ఆస్పత్రి కి తీసుకుపో! అక్కడే మంచి డాక్టర్లు  వుంటారు” అన్నాడు రామచంద్రరావె మళ్ళీ .
 పిల్ల నొప్పితో మెలికలు తిరిగిపోతోంది,మరొక ఇద్దరు వెళ్ళిపోయారు. వెళ్ళిపోయిన  రామచంద్ర రావు వెనక్కి వచ్చాడు,.
“ ఇదిగో నేను రెండు వేల కాగితం ఇస్తున్నాను మీ ఇష్టం వచ్చినట్లు చేసుకొండి” అనేసి విసురుగా  వెళ్ళిపోయాడు
మీనాకుమారి మరో ఇద్దరూ మిగిలారు.
“ఇది మహా పాపం .ఆపిల్ల చచ్చిపోతే బాధ్యులం మనమే ..ఎదో ఒకటి చెయ్యండి  నా దగ్గర ఇప్పటికిప్పుడు అయిదు వేలున్నాయి తెస్తాను “ అంది శ్రీబాల
“ఎం జరుగుతోందిక్కడ “ అని ఇంగ్లీష్ లొ అడుగుతూ అప్పుడే వచ్చాడు ఉజ్వల్ కుమార్
అందరూ కోరస్ లాగా ఏకరువు పెట్టారు తెలుగులో ..
“నాన్సెన్స్ ..ముందాపిల్లని గవర్నమెంట్  హాస్పిటల్ కి తీసుకుపోండి .ట్రీట్ మెంట్ ఇవ్వడం వాళ్ళ డ్యూటీ ..ఇవ్వకపోతే కేసు పెట్టండి .కంప్లయింట్  ఇవ్వండి అసలు ఆరేమ్పీకి అది అప్పెండిసైటిస్  అని ఎట్టా తెలుసు? ఆ సంగతి డిగ్రీ వున్న డాక్టర్ చెప్పాలి ..ప్రయివేట్ ఆస్పత్రికి వెళ్ళడానికి డబ్బుల్లేవని ఆలస్యం చేస్తారేమిటి?” అన్నాడు ఆవేశ పడుతూ
“నేను నా బిడ్డని ఆ ఆస్పత్రికి చచ్చినా తీసుకుపోను .పెద్ద పిల్ల పురుడు పోసి చావు తప్పి కన్ను లోట్టపోయి బయట పడ్డాను.ఒక  మంచం  మీద అటూ ఇటూ ఇద్దరు బాలింతరాళ్లని పడుకో బెట్టారు. అక్కడి నర్సులు ఒకటే కసురు కోడం మమ్మల్ని . దీనికి పెద్దాపరేషన్ చెయ్యాలంట అమ్మో! అక్కడ నేను  చేయించను.” శ్రీనివాసులు భార్య భాగ్యలక్ష్మి
“ నీ బిడ్డకి సరైన వైద్యం చెయ్యాల్సిన డ్యూటీ వాళ్ళది ..వెంటనే  వెళ్ళు  నువ్వు ప్రయివేటాస్పత్రి ఖర్చు భరించలేవు “ఉజ్వల్ కుమార్
.”బాబ్బాబు కాస్త నా ఎంట మీరు రండి మా మాట ఆల్లు వినుకోరు .కాస్త ఇంగ్లీషులో రూల్సు మాట్టాడి అమ్మాయికి ఆపరేషన్ చేపించండి పున్యముంటాది” అని దండం పెట్టాడు శ్రీనివాసులు.
ఉజ్వల్ కుమార్ ఒక్కనిమిషం కంగారుపడి “వద్దును కానీ నాకిప్పుడు పదింటికి  నోట్ల రద్దు మీద రౌండ్ టేబిల్ మీటింగ్ వుంది అర్జంటుగా తయారై వెళ్ళాలి .అందులో మాట్లాడతానని ప్రామిస్ చేసాను “అంటూ  పైకి  వెళ్ళిపోయాడు
ముక్కు మీద వేలువేసుకున్న  శ్రీబాలతో పాటు మరి ఇద్దరు మాత్రమే వుండిపోయారక్కడ..
శ్రీనివాసులు భార్య దుఃఖం క్రమంగా కోపంలోకి మారుతున్నది ఐదో అంతస్తు తొ మొదలుపెట్టి ఎప్పుడెవరెవరు తామింటిల్లపాది  చేత ఎంతెంత పని చేయించు కున్నదీ ఏకరువు పెట్టి ఇప్పుడలా మొండి చెయ్యి చూపించడం లోని న్యాయం గురించి మాట్లాడుతోంది .క్రింద ఇలా జరుగుతుండగా పైన హేమాహేమీలతో చిన్న స్థాయి సమావేశం మరొకటి మొదలైంది. అదీ కొనసాగుతూనే వుంది  పిల్ల నొప్పితో గింగిర్లు తిరుగుతూనే వుంది. స్వరాజ్యం గారు భర్త గారి తొ కలిసి సాయిబాబా భజన కి పూల కోసం పూల మార్కెట్ కి బయల్దేరారు ..అటునించి ఆటే కూరగాయలకి కొబ్బరి కాయలకి
వెడుతూ వెడుతూ “మీరంతా ఎట్లా అంటే అట్లాగే నేనూ ఇస్తాను .పైన రామచంద్రరావుగారు మీటింగ్ పెట్టారు .ఎదో తేలుస్తారు “ అంది శ్రీబాలతో.
“ఆరు తేల్చే దాకా దీని పేణాలుందాలి  కదా !   పోయి ఆటో పిలచుక రా !శ్రీబాలమ్మ ఇస్తానన్న అయిదు వేలు సెకెట్రీ గారిచ్చిన రెండేలూ తీసుకుని పోయి ఆరేమ్పీ గారి కాల్లట్టుకుందాం .ఆరే ఎవరి చేతైనా ఆపరేఃషన్ చేపిస్తారు ఆనక ఎట్టాగో అప్పు తీర్చచ్చు..పైన రాములారే వున్నారు “అంది భాగ్యలక్ష్మి  
పి సత్యవతి
  నవ్యాంధ్ర  ప్రత్యెక సాహిత్య సంచిక లొ ప్రచురితం